چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری

هیچکس چون تو مرا غریب وتنها نگذاشت

اینگونه مرا در التهاب فردا نگذاشت


سوگند نمیخورم ولی باورکن



هیچکس چون تو


به خلوت دلم


پا نگذاشت...!

  
; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸٩