چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری

خورشید دزدانه در تو می نگرد

از قفای ابر

گاه که دود ماه بر فراز کاج

چشم را کور میکند

هوای سبز باغ را

هول اتش است

و ماه را

هراس خاکستر

دستی بر ار

بر اب

خورشید را به طاق بودنش مشکوک کرده ای

  
; ساعت ۱٠:۱٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٦